TERAPIA WIDZENIA (rehabilitacja wzroku) ma za zadanie usprawnianie wzroku, czyli rozwijanie umiejętności posługiwania się nim.

 Rehabilitacja wzroku obejmuje:

• stymulowanie widzenia,

• pobudzanie do patrzenia,

• rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (lokalizowanie bodźca, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia),

• rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej (umiejętności łączenia tego, co spostrzegamy przy pomocy wzroku z tym, co wykonujemy przy pomocy narządów ruchu (rąk,nóg) i wzrokowo-słuchowej (percepcja słuchowa to proces rozpoznawania, różnicowania, zapamiętywania, analizowania i syntetyzowania dźwięków),

• usprawnianie pamięci wzrokowej,

• osiąganie wyższych sprawności wzrokowych (m.in. dobieranie obiektów i obrazków wg określonych cech, identyfikowanie obiektów na obrazkach, odnajdywanie szczegółów na obrazkach prostych i złożonych),

• zmiana otoczenia pacjenta, dostosowanie go do indywidualnych możliwości i potrzeb – np. poprzez wprowadzenie kontrastowych kolorów, dodatkowego oświetlenia – w tym doboru koloru światła.

Celem zajęć terapii widzenia (rehabilitacji wzroku) jest:

• funkcjonalna ocena widzenia,

• opracowanie indywidualnego programu oddziaływań terapeutycznych,

• dobór odpowiednich pomocy optycznych (lupy, monookulary, powiększalniki)i oraz nieoptycznych (kontrast, dodatkowe oświetlenie, organizacja miejsca pracy, wielkość czcionki, dobór folii kolorowych),

• prowadzenie indywidualnych zajęć zgodnie z możliwościami i potrzebami uczestników tak, by w pełni wykorzystywali wzrok do wszelakiej aktywności (nauki, zabawy, poruszania się, czynności dnia codziennego).

Terapia widzenia poprawia:

• świadome wykorzystanie obwodowego widzenia,

• ruchy gałek ocznych,

• koordynację oko – ręka,

• szybkość postrzegania,

• koncentrację,

• śledzenie oczu,

• ostrość widzenia.