Niektóre osoby potrzebują szczególnego wsparcia. Dlatego, w celu zmniejszenia poziomu stresu, poprawy motoryki dużej i małej oraz koordynacji ruchowej i wzrokowo-ruchowej, w ramach dogoterapii prowadzę zajęcia relaksacyjno-terapeutyczne z udziałem psa terapeuty – Bony.

W spotkaniachach w szczególności, udział biorą uczniowie zespołów edukacyjno terapeutyczych. Są to dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (niepełnosprawne intelektualnie, o cechach autystycznych, z zaburzeniami zachowania i deficytami uwagi). Potrzebują zastosowania niestandardowych rozwiązań i podjęcia nietuzinkowych działań.

Seanse zooterapeutyczne bardzo dobrze się kojarzą uczestnikom, są dla nich czymś miłym i bardzo przyjemnym, dlatego chętnie i z dużą radością w nich uczestniczą, ucząc się nowych rzeczy i nabywając kolejnych umiejętności.

Celem wprowadzenia takiej formy zajęć jest przede wszystkim, ćwiczenie umiejętności komunikacyjnych oraz prawidłowego zachowania się w różnych sytuacjach.

Jednak nie mniej istotne jest:

• doprowadzenie do otwarcia się podopiecznych i systematyczne prowokowanie ich do coraz dłuższych wypowiedzi ustnych w kontekście zabaw i igraszek z psem,

• oswajanie się z psem i z jego odmiennym od ludzkiego zachowaniem, z jednoczesnym stopniowym pokonywaniem silnego lęku i mocnych obaw przed bliższym kontaktem z nim, aż do całkowitego ich ustąpienia.

W bezpiecznej, miłej i pełnej akceptacji oraz zaufania atmosferze podopieczni poprzez zabawę:

• rozwijają umiejętności komunikowania swoich potrzeb i upodobań oraz nazywania stanów emocjonalnych,

• uczą się odpowiedniego zachowania w obecności zwierzęcia (np. karmienie, właściwy kontakt dotykowy, nauka wspólnej zabawy i respektowanie granic),

• poznają prawidłowe wzorce zachowań w relacji człowiek-pies oraz różne sposoby porozumiewania się ludzi i zwierząt; język werbalny i niewerbalny.

Cykliczne seanse animaloterapeutyczne mają także za zadanie:

• rozwijać u podopiecznych empatię wobec zwierząt,

• wyczulać na ich potrzeby,

• zachęcać do wykonywania niektórych zabiegów pielęgnacyjnych (w miarę możliwości),

• w szczególności służyć nawiązaniu pozytywnych relacji człowiek-zwierzę, dotyczy to zwłaszcza osób, które dopiero oswajają się z obecnością psa,

• w dalszej perspektywie mają także skutkować zwracaniem uwagi przez uczestników na potrzeby zaniedbanych czy bezdomnych zwierząt.

Równocześnie, są to zajęcia budujące u dzieci, młodzieży czy dorosłych: poczucie bezpieczeństwa, pewność siebie, poczucie własnej wartości, poczucie odpowiedzialności za zwierzę oraz za jego dobrostan.

Bardzo ważna jest także nauka słuchania i wykonywania poleceń wydawanych przez właścicielkę psa. Służą one także przyjemnemu i pożytecznemu spędzeniu czasu.